خواستم از تو ننویسم اما تو تمام منی

خواستم از تو ننویسم....تویی که تمام منی

خواستم از تو یادی نکنم....تو که ثانیه های خیال منی

خواستم این خانه گورستان غمهایم باشد....ولی آخر غمی جز نبودن تو ندارم

ورق می زنم اولین صفحه ی این دفتر را با یاد تو و عشقت که لانه کرده در تک تک نفسهایم.تو را کم دارم.تو را کم دارم و نفسهایم آغشته با نام توست

تویی که ندارمت
تویی که بی تو جهانی عاشق نمیشود